زندانی انفرادی

تو عادت میکنی که من همیشه باشم.تو به خودت میگی که منو داری، و من که یه روباهم رو میذاری توی خونه و میری دنبال کارات و شب به خسته ترین حالت ممکن میایو منو یادت میره، روباها افسرده نیستن ولی من یه روباه عادی نیستم.از اول خلقتم دچار مشکل بوده به دلیله اینکه حالت 50-50 خلق شدم.من متناقضم و بی ثباتو و سیستمم همیشه رو به ویرانیه.اینا هیچکدوم بد نیستو من با همش کنار میام ولی وقتی میری و چند ساعت منو با خودم تنها میذاری،چیزایی که تو سرم هستن میان و وحشتناک ترین چیزایی که نباید رو میسازن و بزرگش میکنن.وقتی ازم میپرسی تو این چند ساعت چیکار کردم وقتی نبودی،من ترسناکترین هیولاهارو ساختم توی خودم....میدونی اگه تنهایی خوب بود،زندان انفرادی یه جور تنبیه نبود.